Yoga Vasistha — Sthiti Prakarana (Existence), Sarga 42, Verses 39–50

तदेतदाबद्धमिह चित्तं राघव दुःखितम् । तृष्णाशोकसमाविष्टं रागायतनमाततम् ॥ ३९ ॥ जरामरणमोहान्तर्भवभावनयाहतम् । ईहितानीहितैर्ग्रस्तमविद्यारागरञ्जितम् ॥ ४० ॥ इच्छासंक्षुभिताकारं कर्मवृक्षवनाङ्कुरम् । सुविस्मृतोत्पत्तिपदं कल्पितानर्थकल्पितम् ॥ ४१ ॥ कोशकारवदाबद्धं शोकाकारपदं गतम् । तन्मात्रवृन्दावयवमनन्तनरकातपम् ॥ ४२ ॥ स्वदृश्यमपि शैलेन्द्रसमभारभयावहम् । जरामरणशाखाढ्यं संसारविषदुर्द्रुमम् ॥ ४३ ॥ इमं संसारमखिलमाशापाशविधायकम् । दधदन्तः फलैर्हीनं वटधाना वटं यथा ॥ ४४ ॥ चिन्तानलशिखादग्धं कोपाजगरचर्वितम् । कामाब्धिकल्लोलहतं विस्मृतात्मपितामहम् ॥ ४५ ॥ मृगं यूथादिव भ्रष्टं शोकोपहतचेतनम् । पतङ्गकमिव ज्वालादग्धं विषयपावके ॥ ४६ ॥ छिन्नमूलमिवाम्भोजं परमां म्लानिमागतम् । छिन्नाङ्गमात्मनः स्थानाद्विशेषासङ्गदुःस्थितम् ॥ ४७ ॥ विषयादिषु मध्यस्थं चित्ररूपेषु शत्रुषु । दशास्वेतास्वनन्तासु लुठितं संकटास्विति ॥ ४८ ॥ दुःखे निपतितं घोरे विहङ्गः सागरे यथा । स्वबन्धास्थं जगज्जाले शून्ये गन्धर्वपत्तने ॥ ४९ ॥ उह्यमानमनास्थाब्धौ मनो विषयविद्रुतम् । उद्धरामरसंकाश मातङ्गमिव कर्दमात् ॥ ५० ॥