Yoga Vasistha — Nirvana Prakarana Purva (Liberation, Part 1), Sarga 105, Verses 1–17

शिखिध्वज उवाच । एवं स्थिते महाभाग कथमुद्वेगमीदृशम् । लब्धवानसि देवोऽपि वद वेद्यविदां वर ॥ १ ॥ कुम्भ उवाच । श्रृणु कार्यमिदं चित्तं मदीयं वसुधाधिप । कथयामि तवाशेषं सर्गे यद्वृत्तमद्य मे ॥ २ ॥ सुहृद्यावेदितं दुःखं परमायाति तानवम् । घनं जडं कृष्णमपि मुक्तवृष्टिरिवाम्बुदः ॥ ३ ॥ सुहृदा पृच्छता साधु चेतो याति प्रसन्नताम् । स्वच्छतोपगतेनाशु कतकेन जलं यथा ॥ ४ ॥ अहं तावदितो यातो भवते पुष्पमञ्जरीम् । दत्त्वा गगनमुल्लङ्घ्य संप्राप्तश्च त्रिविष्टपम् ॥ ५ ॥ ततः पित्रा महेन्द्रस्य सभास्थाने यथाक्रमम् । स्थित्वोत्थाय तथोत्थानकाले पित्रा विवर्जितः ॥ ६ ॥ इहागन्तुमहं त्यक्त्वा स्वर्गं संप्राप्तवान्नभः । दिवाकरहयैः सार्धं वहाम्यनिलवर्त्मनि ॥ ७ ॥ अथैकत्र गतो भानुरेकेनान्येन वर्त्मना । आगच्छाम्यहमाकाशं सागरापतिताकृतिः ॥ ८ ॥ अथाग्रे वारिपूर्णानां मेघानां मध्यवर्त्मना । अपश्यं मुनिमायान्तमहं दुर्वाससं जवात् ॥ ९ ॥ पयोधरपटच्छन्नं विद्युद्वलयभूऽषितम् । अभिसारिकया तुल्यं धाराधौताङ्गचन्दनम् ॥ १० ॥ स्थितां सुतरुसुच्छायामापगां वसुधातले । वेगेनाभिसरन्तं तां तपोलक्ष्मीमिव प्रियाम् ॥ ११ ॥ तस्य कृत्वा नमस्कारमुक्तं खे वहता मया । मुने नीलाभ्रवस्त्रस्त्वमभिसारिकया समः ॥ १२ ॥ इत्याकर्ण्य मुमोचासौ मयि मानद शापकम् । स्तनकेशवती कान्ता हावभावविलासिनी ॥ १३ ॥ गच्छानेन दुरुक्तेन रात्रौ योषा भविष्यसि । इति श्रुत्वाऽशुभं वाक्यमुत्थितं जर्जरद्विजात् ॥ १४ ॥ विमृशामि मनाग्यावत्तावदन्तर्हितो मुनिः । इत्युद्वेगमनाः साधो संप्राप्तोऽहं नभस्तलात् ॥ १५ ॥ एतत्ते कथितं सर्वं संपन्नोऽस्मि निशाङ्गना । अतिवाह्यं दिनान्तेषु स्त्रीत्वमेतन्मया कथम् ॥ १६ ॥ योषित्स्तनवती रात्रौ वक्तव्यं किं मया पितुः । संसृतौ भवितव्यानामहो नु विषमा गतिः ॥ १७ ॥